Doğurmak mı büyütmek mi anneliktir?
Doğurmak mı büyütmek mi anneliktir?
25 yaşındayım ,yıllarca bu sorunun cevabını aradım, sanırım anne olunca buldum...
5 çocuklu bir ailenin ,3 numarası olarak üvey dayıma evlatlık verilmisim. Neden ben? Neden abim ya da ablam değil de ben? Hadi bana bakamadiniz ,durumunuz yoktu, neden benden sonra iki çocuk daha?
5-6 yaşlarındaydım sanırım 'evlatlik ' kelimesiyle tanıştığım da. Yolda gördüğümüz bilmem kaç göbekten bi akraba ' aaa ,bu senin evlatlık aldigin kız değil mı? ,Ne çok büyümüş ,ne kadar akıllı kız olmuş ? '' sözde iltifatini anneme yöneltince bir şeylerin normal olmadığını anladım. Bunun gibi bi çok defa bu kelimeyle yuzlestim , ama ne demek olduğunu bilmeden.. Anneme "ben evlat değil de 'evlatlik' miyim "diye sorduğumda saçları yandan örgülü küçücük bir kız çocuğuydum daha .. beni kucağına aldı ,sımsıkı sarıldı ve sen benim canımsın ,can ozumsun demiş ve uzun uzun aglamisti. Farkındaydim artık annem babam gerçek annem babam değillerdi. Peki gerçek anne baba neydi? 9 ay lütfedip beni karnında taşıyan mı?
Lise yıllarıma denk gelir beni doğuran kadınla yüzleşmem, iki gözü iki çeşme yavrum deyip sarilmak isteyisi ve ona kedi hediye etmem! Evet ilk görüştüğümüz de o kadına ! Kedi hediye etmiştim. Bak da biraz annelik öğren ,doğurup atmıyor ağzında taşıyor diye. Neden se karsimda ağlaması hiç de umurumda değildi ,hiç canım acimiyordu. Ama bu kadın beni doğurmuştu , nasıl olur da ona hissettiğim sadece nefret olurdu? Bir evlat annesinden nasıl nefret ederdi? Bir kere anne de bana demişti , beni doğuran kadın ,dememiş diyememistim .Annem değildi o benim . Belki beni karnında taşıdığı için bi kargo şirketi kuryesi, hı evet sadece bir kurye!
Doğurandi büyütendi derken ,şimdi bende anne oldum ,dugurdum , sanırım o an evladimdam ayrılmak zorunda kalsaydım bi şekilde ( Allah korusun) ,şimdi ki gibi üzülmezdim , oğlum 11 aylık şimdi ondan 10 dk bile ayrı kalamiyorum, çünkü onu büyütüyorum , sadece dogurup biraksaydim belki bende başarılı bir kurye olucaktim, ama ben anneyim. Yıllarca anneliğin ne demek olduğunu öğrenmeye çalışmış, hangisi benim annem diye arafta yaşamış evladini büyütmeye başlayınca ,anneliğin büyütmek ,ilgilenmek ,nefesine nefes olmak olduğunu anlamış bir anneyim.
Gerçek annelerin hepsine selam olsun..
Gülşah Çankaya
25 yaşındayım ,yıllarca bu sorunun cevabını aradım, sanırım anne olunca buldum...
5 çocuklu bir ailenin ,3 numarası olarak üvey dayıma evlatlık verilmisim. Neden ben? Neden abim ya da ablam değil de ben? Hadi bana bakamadiniz ,durumunuz yoktu, neden benden sonra iki çocuk daha?
5-6 yaşlarındaydım sanırım 'evlatlik ' kelimesiyle tanıştığım da. Yolda gördüğümüz bilmem kaç göbekten bi akraba ' aaa ,bu senin evlatlık aldigin kız değil mı? ,Ne çok büyümüş ,ne kadar akıllı kız olmuş ? '' sözde iltifatini anneme yöneltince bir şeylerin normal olmadığını anladım. Bunun gibi bi çok defa bu kelimeyle yuzlestim , ama ne demek olduğunu bilmeden.. Anneme "ben evlat değil de 'evlatlik' miyim "diye sorduğumda saçları yandan örgülü küçücük bir kız çocuğuydum daha .. beni kucağına aldı ,sımsıkı sarıldı ve sen benim canımsın ,can ozumsun demiş ve uzun uzun aglamisti. Farkındaydim artık annem babam gerçek annem babam değillerdi. Peki gerçek anne baba neydi? 9 ay lütfedip beni karnında taşıyan mı?
Lise yıllarıma denk gelir beni doğuran kadınla yüzleşmem, iki gözü iki çeşme yavrum deyip sarilmak isteyisi ve ona kedi hediye etmem! Evet ilk görüştüğümüz de o kadına ! Kedi hediye etmiştim. Bak da biraz annelik öğren ,doğurup atmıyor ağzında taşıyor diye. Neden se karsimda ağlaması hiç de umurumda değildi ,hiç canım acimiyordu. Ama bu kadın beni doğurmuştu , nasıl olur da ona hissettiğim sadece nefret olurdu? Bir evlat annesinden nasıl nefret ederdi? Bir kere anne de bana demişti , beni doğuran kadın ,dememiş diyememistim .Annem değildi o benim . Belki beni karnında taşıdığı için bi kargo şirketi kuryesi, hı evet sadece bir kurye!
Doğurandi büyütendi derken ,şimdi bende anne oldum ,dugurdum , sanırım o an evladimdam ayrılmak zorunda kalsaydım bi şekilde ( Allah korusun) ,şimdi ki gibi üzülmezdim , oğlum 11 aylık şimdi ondan 10 dk bile ayrı kalamiyorum, çünkü onu büyütüyorum , sadece dogurup biraksaydim belki bende başarılı bir kurye olucaktim, ama ben anneyim. Yıllarca anneliğin ne demek olduğunu öğrenmeye çalışmış, hangisi benim annem diye arafta yaşamış evladini büyütmeye başlayınca ,anneliğin büyütmek ,ilgilenmek ,nefesine nefes olmak olduğunu anlamış bir anneyim.
Gerçek annelerin hepsine selam olsun..
Gülşah Çankaya
0 yorum