İkinci bebeğime hamile olduğumu öğrendiğimde çok şaşırmıştım hiç beklenmedik bir anda gelen küçük hediyemdi o benim hamileliğim çok sıkıntılı geçsede onun varlığı beni ayakta tutuyordu kimi Zaman kendime vakit ayıramadım kimi Zaman işlerimi yapamadım kimi Zaman'da çok ağrılı geçmişti ona örgüler örüyor onun doğumuna kendimi hazırlıyordum taki 35haftalık olana kadar az az suyum gelmeye başlamıştı ama ben dikkate almadım kontrole gittiğimde ise ikimizinde durumunun kritik olduğunu öğrendik ve apar topar yatışımız yapıldı çok korkuyordum bebeğim için haftamız erken olduğu için ciğer geliştirme iğnesi yaptılar bir sürü iğne serum derken beklenene haber geldi sabah 7de doğuma girecektim ama bende ne sancı var nede bir belirti korka korka uykusuz bi şekilde sabahı sabah ettim sabah 6da doktorum geldiğinde sancılarım az az başlamıştı belirli bir süre zarfında sancı yükselmezse suni vereceklerdi ve bu beni dahada korkutmuştu yer gök dua üzerine derler ya dualarım sayesinde belkide sancılarım düzene girmiş ve suniye gerek kalmamıştı acilen doğuma girmem gerekti çünkü kese delinmiş ve bebeğin enfeksiyon kapma riski vardı ve bu demektiki ikimizinde hayati tehlikedeydi saat 08:30da doğumhaneye alındım ve Allah'ın izniyle 09:00da doğumumu yapmıştım ve oğlum dünyaya gelmişti onun sesini duymak dünyalara bedeldi yatağıma yatıp kendime geldiğimde bebeğimi sordum erken doğum olduğu için küveze alınmıştı kendimi toparlayıp oğlumu görmeye gittiğimde küvetim içindeydi elinde serum burnunda hava kafasında fanus vardı ben doğumumu böyle hayal etmemiştim odamızı süslicektik kapı süslerini asacaktık ama hiçbiri olmadı gelen ziyaretçilerim oluyordu ama doğum yaptığımı bile anlamamıştım çünkü bebeğim yoktu yanımda olsun bunada şükür dedim 3gün küvezde kaldı ona dokunamamak hissedememek çok kötüydü sadece pencereden seyredebiliyordum bir camın arkasından  3günün sonunda ten teması yapmak için verdiklerinde işte dedim bebeğim dedim sarıldım sıkıca cektim kokusunu içime şükürler olsun Allah'ım bunada şükür dedim artık ara ara bikaç saatte bir kere alabiliyordum kucağıma sütüm gelmemişti bebeğim arıyordu ama süt yoktu makinayla 2saate bi sağiyordum o ilk gelen sütte bile dünyalar benim olmustu Artık bebeğim hissedecek sütümle doyacaktı 5günün ardından evimize gelmiştik çekilen bütün acılar bitmiş bebeğimizin mis kokusu evimize sinmişti şimdi 3aylık olduk ve her dakikamı onunla geçiriyorum o apayrı bir duygu heyecan sevgi biz bu duyguyu attık Allah'ım isteyen herkes tattırsın inşallah

Gülnur Sivrikaya