Merhaba Yazımı Okuyan Arkadaşlar;



     Ben aslında bebeğimi büyütme aşamalarından cok ona ulaşma aşamalarında biraz zorluk çektim hem bu aşamaları hem de bebegim doğduktan sonraki süreci anlatmak istiyorum...      

      Ben 24 yasinda iki buçuk yıllık bir anneyim. 18 yaşında evlendim 21 yasinda anne oldum. Arada 3 yıla yakin bi zaman var çünkü bebegim tüp bebek. Çok şükür  Rabbime ki nasip etti bana bu duyguyu tatmak isteyen herkese de nasip etsin. Bilenler bilir zor bir aşama can acıtan iğneler, değişik ilaçlar en nihaî neticede bunları unutturacak bir melek.Yavruma kavuştum. Rabbimin hikmeti tabiki herşey ama annesin yaşadığı zor süreçleri hissedip bu dünyaya kurulu bebek gibi doğdu. Büyüklerim "aman söylene aman nazar değer" tabiki 4 gözle dinleyip ama kendi bildiğini okuyan annelerdenim bende. Geleyim bu alıştırma durumlarına: Doğduğu günden beri anne sütü ((( bu arada 30 aylık ve hala emiyor ama kendini meme ile doyurmayacak kadar uyanık çünkü sevdiği onca yemek varken meme en son planda😂😂 ))) ve uyku en vazgeçilmezimiz. 5. aydan itibaren daha öncesini saymassak ek gıdaya geçiş dönemi alıştırmak için günlerce haftalarca saatlerce bilgi toplamadım geleneksel yöntem "TARHANA ÇORBASI", ev yoğurdu meyveler sebzeler... ile başladık. Şu anda mevsiminde yemediği sebze ve meyve yok çok şükür. Şu an önümüzdeki hedefimiz tuvalet eğitimi inşallah bu normal alıştırma serüvenimiz bu sekilde kolayca decam eder...

       Tabiki 2.5 yıllık serüven bu kadar kısa değil bakmayın siz benim kurulu bebek dediğime tabiki zor yanları da var ama hep artıları görmek gerekir
Anne olmak = Pollyanna olmak. Her şeyden her olumsuzluktan bir hayat neşesi ve mucizesi çıkarmak...
     
       Ve Sevgili Ece bu güzel düşüncenden ötürü seni kutluyorum. Evladın ve güzel ailenle birlikte sağlıklı huzurlu nice günlere...