Anne olmak... Ben size yaptığım hazırlıklardan çok ona kavuşmak için yaşadıklarımı anlatmak istiyorum. Çünkü geri kalan her şey sadece bir teferruat.. Anne olmak isteyenlere de belki bi katkım olur ve her zaman bir umut vardır bunu bilirler. Öyle tarifsiz bi duyguydu ki benim için öyle imkansız öyle ulaşılamaz.. Şimdi kızıma 28 haftalık hamileyim ama ben hamileliğimin ne şımarıklığını ne kaprisini ne duygusallığını kısaca değişen hormonların etkisinden hiç birini yaşayamadım. Sadece onun için nefes alıyorum,yiyorum,içiyorum. Bir saniye yok ki o aklımdan çıkabilsin!

           Benim sürecim evliliğimin 4. Ayında tesadüfen doktora gitmeme başladı. Çift rahimliydim ama o neydi neye etkendi ne sorunları vardı iyi bir doktor araştırıp bulana kadar öyle çok makaleler,yorumlar,uzman görüşleri okudum ki! Ufacık bi umudum varsa kocaman da bi umutsuzluğum vardı.. ya anne olamazsam.. Araştırmalarım sonucu alanında çok iyi bi doktor bularak ve uzun yorucu bi sürece başlamış oldum. Vücudum dayanırdı da ya psikolojim? Evet çoğu kez dayanmadı ama Rabbimin bi bildiği vardı.. Bu bi imtihandı.. çok sabrettim. Çok laf duydum. Çevremde herkes kadın doğumcu olmuştu kısaca diyim ben gerisini siz anlayın.

           3 ay aralıkla 4 kez operasyon geçirdim. Şöyle yazınca ne kadar kısa göründü gözüme ama gelin bana sorun koskoca 365 gün... Derken tedavim bitti ama olmama gibi bi ihtimalimiz vardı tedavi devam edebilirdi.. Ama korktuğum olmadı çok şükür hamile kaldığımı öğrendim koştur koştur doktora gittim herşey yolundaydı.. Ama değilmiş meğerse doktora gittiğimin ertesi günü bebeğimin kalbi durmuş ve ben farketmemişim bile 2 hafta öyle gezmişim! Ve tekrar bi yıkım psikoloji anlatılmaz yaşanır cinsten! Çevrendekiler sana moral vermek yerine bir de kan pıhtısı daha ne üzülüyosun diyorlarsa yıkımın boyutunu siz düşünün! (Bu en hafif sözde moral verme cümlelerinden biri)
              Kürtaj, kontroller falan derken geçen 3 ay ve tekrar hamileydim. Sevinçten çok korku ya bebeğimin kalbi yine durursa paniği yaşarken genetiğe verdiğim tahlillerin sonucuna göre kan pıhtılaşması sorunum vardı %90 bebeğimi bu yüzden kaybetmiştim. Hemen kan sulandırıcı iğne başlangıcı her gün aynı saatte.. Saati geçirme, unutma lüksüm yoktu kısaca. İlk zamanlar mutluluğumuzu kimseyle paylaşamadık bile çünkü herşey yolunda gitmezse akıl almaya tahammülüm yoktu.. Benim için çok zorlu,korkulu,stresli günler başladı.. Bebeğim büyüdükçe rahmim taşımazsası vardı çünkü o kadar ameliyat geçirmişti, yıpranmıştı, şekli değişmişti.. Ama bebeğim ordaydı doktor kontroller benim için kabustu sanki her gittiğimde kötü bişey duyacakmışım gibi geliyodu. 12 haftalıkken kız ihtimali olduğunu öğrendim. Hep de öyle istemiştim zaten. Ama bi sorunumuz vardı aynı zamanda 12 haftalıkken serklaj atılması gerekiyodu tedbir amaçlı da olsa ihtimali vardı işte rahim taşımayabilirdi!! Şükür korktuğum başıma gelmedi arada ufak tefek kanamalı, korkulu geceler, zamansız gidilen hastahaneleri saymazsak herşey yolundaydı ta ki 20. Hafta kontrolümde doktorumun dikişte hunileşme var, önce 24. Haftayı, arkadan 28. Haftayı bi atlatalım herşey yaşayabilirsin dikkat edeceksin demesine kadar! Çok korktum, çok dikkat ettim.. öksürmekten, hapşurmaktan, tuvalete gitmekten herşeyden korktum kısaca.. Tabi bu korkuların üzerine birde çevremdeki kadın doğumcular yine iş başındaydı. Vücudumun zayıf olduğu teşhisi bile koyulmuştu. Ne kadar kötü örnek varsa yanımda konuşulur olmuştu... Ama benm Rabbim yanımdaydı o yeterdi.


             Şu an 28. Haftamız bitmek üzere ben de rahatlığı düşünün çünkü artık erken doğum olsa bile bebeğimin yaşama ihtimali o kadar yüksek ki.. Bu bile insana yetiyor emin olun.. Yaşadıklarımı, hissettiklerimi kısaca aktarmaya çalışsam da gerçekten anlatılmaz yaşanır cinsten.. Allah'ım kimseye yaşatmasın çok zor bir süreç, isteyen herkese nasip etsin, kimseyi evladıyla sınamasın... Bebeğiniz için herşeyi yapın öğrendiğim günden bu yana dışarı çıkamasam bile internet üzerinden ona bir şeyler alın, konuşun, dokunun.. Onun da size o kadar ihtiyacı var emin olun. Beklendiğini, istendiğini, sevildiğini hissetsin. Daha erken alma diyenleri duymayın ben yeri geldi duydum ama siz duymayın! Cinsiyetini öğrenir öğrenmez ismine karar verin ve ona hep ismiyle hitap edin ben öyle yaptım.. Her geçen gün daha rahat etsem de Esila Nur'um durabildiğin kadar dur.. Senin için kendinden geçen annen..

NUR ARSLAN'IN ESİLA NUR'A YOLCULUĞU