Evet öncelikle merhaba size aslında tarihlerle yazmak isterdim ama sıkıcı olabileceğini düşündüm anneliğimi öğrendiğim günü . Pazar günü çok sıradan bir gündü aslında çok hastaydım bir kaç gün öncesi acile gidip serum takılmıştı:) benim mercimeğim karnımdaymış meğerse test yaptım sonucunu bekliyorum tuvaletten sonucu almadan çıkamadım tabi bitmek bilmeyen beş dakika sonunda o iki çizgiyi gördükten sonra dondum kaldım kocaman bir gülümsemeyle:) çıktığımda annem ve kardeşim elimden aldılar sonucu kardeşim hamilesin dedi bende hala tepki yok bir süre kaldım o halde eşime söyledim ama inanmadı doktor söylemeden inanmam dedi.
        Çok zor bulantılı bir dönem başladı ama her evresi çok güzeldi tabi artık cinsiyetini merak da başladı hep içimden erkek olduğu geçti eşimde hep kız hissettiğini söyledi bende erkek evladım olsun babam gibi olsun babamın adını verebiliyim istedim.(Babamı 2009 senesinde bir trafik kazasında aniden kaybettim.)Ve dördüncü ayımızda öğrenmeye gittiğimizde bir oğlumuz olacağını öğrendik. Ellerimde ve ayaklarımdaki şişlikler geçmedi en son kontrollerde tansiyonumda çok yüksek çıktı (16/10)ve hemen doktorum tahliller istedi o gün (Çarşamba günüydü)beni hastanede gözlem altında nst ye bağlı olarak tuttu ben heyecandan ve stresten ne yapacağımı şaşırdım. Ağrım çıkmadı çünkü erkendi daha otuzbeşinci haftamdaydım. Bu arada doktorumdan bahsetmedim. Ben burada Bilecik Devlet Hastanesi'nde doğum yaptım Doktorum Hakan Demir. Bana evde tansiyonumu iki saatte bir ölçmemiz gerektiğini ve iki gün sonra tekrar gelmemizi söyledi.Evde tansiyonum normaldi hiç yüksek çıkmadı bende cuma günü rahat bir şekilde hastaneye gittik tekrar tahlil istedi ( 28.10.2016 Cuma günü) Tahlillerde proteinin yüksek olduğunu ve bizi tehlikeye atmak istemediğini preeklemsi yani halk dilinde gebelik zehirlenmesi olabileceğini söyledi
        Ve bana cesaret vererek normal doğum yapabileceğimi söyledi suni sancı ile (10 saat suni sancı çektim) doğum yaptım Ebem Emel Hanım her dakikasında benim sorularıma sıkılmadan cevap verdi.Bebeğimi 28 Ekim 2016 Cuma akşamı (35+5 de)22.10 geçe oğlum Ensar Ali'mi kucağıma aldım.Bu duygunun gerçekten tarifi yokmuş teyze olmuştum ama anne olunca kaç katı olabileceğini hep düşünmüştüm bu denli yoğun bu denli muhteşem duygu olabileceğini hiç düşünmemiştim.Rabbim isteyen herkese bu duyguyu yaşatsın.

              Babam biliyorum torununu ve beni izliyorsun Mekanın cennet olsun Seni çok seviyorum.