Aslında zor bir hamilelik süreci geçirdim.İlk üç ay nerdeyse hastanede yattım daha sonrası bebeğimin    haftasına göre küçük olduğunu baş çevresinin olması gerektiğinden daha küçük olduğunu söylediler 9 ay boyunca sürekli hastanede geçirdim.  
Bebeğim 40.hafta da doğdu.Doktor cuma günü gel bebeğini alalım yoksa bebek riskle giricek dedi ve cuma saat 8 de hastaneye yatışım yapıldı saat 9.30 ise suni sancı verilmeye başladı ve 14.20 de bebeğim doğdu. Bu suni sancı süreci ciddi anlamda çok ama çok zor geçdi. Bebeğimi kucağıma aldığımda sanki hiç acı çekmemişim hiç canım yakmamıştı sanki.Bebeğim doğdu ilk yarım saatte bir bazen 15 dakika geçmeden emzirdim bunun çok faydasını gördüm çünkü bebeğim sarılık olmadı.Ertesi gün taburcu oldum eve geldim ve gece haliyle yorulmuştum uyumak istiyorum ama kızım 40 gün neredeyse hiç uyumadı sürekli ağladı çok gazlı bi bebekti.İlk zamanlar gaz damlarının faydası göremedim daha sonraları gaz damları işe yaradı daha sonra uykusu düzene girdi.Şuan kızım 4 aylık ve iyi ki doğurmuşum diyorum onun ilk gülüşü ilk eşyaları fark etmesini ilk kendi gazından korkmasıgibi bir sürü şey .

Her kadın anne olmayı hak ediyor bence.
Anne oldum ve en güzel vasfı buldum.Bu kelimeyi çok seviyorum.

Genç anne İREM ÇOĞUL